Metoda Tomatisa, test słuchania i Oreille Électronique

Autorka: Billie M. Thompson, Ph.D., RCTC. Pełny opis Metody Tomatisa, testu słuchania i działania Oreille Électronique. Fragment posłowia do angielskiego tłumaczenia L’Oreille et le Langage (1996).

Metodę Tomatisa można ogólnie opisać jako interwencję stymulacji dźwiękowej i edukacyjnej, która poprawia funkcjonowanie ucha, komunikację przez mowę, pragnienie komunikowania się i uczenia, świadomość obrazu ciała, kontrolę audio-wokalną i kontrolę motoryczną.

11 funkcji ucha ludzkiego

Ucho ludzkie ma funkcjonalne zdolności wykonywania przynajmniej tych czynności:

1. Odbierać dźwięk
2. Przetwarzać dźwięk bez zniekształceń
3. Rozróżniać dźwięki wysokie i niskie
4. Odbierać przestrzenne pochodzenie dźwięków
5. Skupiać uwagę na dźwiękach, których chcemy słuchać, i ignorować te, których nie chcemy
6. Przekazywać energię (doładowanie korowe) do mózgu
7. Integrować informacje o ruchu mięśniowym
8. Ustanawiać równowagę
9. Stymulować równowagę neurowegetatywną
10. Kontrolować fonację
11. Kontrolować zdolności muzyczne

Te funkcje mogą zostać zaburzone w każdym wieku przez wypadek, chorobę lub uraz emocjonalny. Korzystając z Metody opracowanej przez Dra Tomatisa, można przywrócić uszom ich zasadniczą skuteczność.

Ucho, które dobrze funkcjonuje

Dobrze funkcjonujące ucho opisuje się jako dobre ucho słuchania. Potrafi się dostroić do całego widma dźwiękowego, by usłyszeć te dźwięki, których chce słuchać, i ignorować te, których nie chce. Potrafi odbierać i analizować każdą część widma częstotliwości z maksymalną szybkością i precyzją.

Słuchamy, mówimy, śpiewamy, czytamy, piszemy i uczymy się — uszami.

Test słuchania

Test słuchania identyfikuje zdolności czynnościowe uszu, oceniając ich siły i słabości. Można porównać słuchanie osoby do idealnie funkcjonującego ucha według następujących kryteriów:

1. Próg słyszenia w zakresie normy
2. Otwarta selektywność słuchowa do identyfikowania i porównywania częstotliwości wysokich i niskich
3. Precyzyjna lokalizacja słuchowa do identyfikacji kierunku źródła dźwięku
4. Krzywa wstępująca do 3000–4000 Hz, stabilizacja na tym poziomie i lekki spadek w najwyższych częstotliwościach
5. Uwaga skierowana na dźwięki zewnętrzne, których chcemy słuchać, i zdolność ignorowania tych, których nie chcemy

Oreille Électronique

Oreille Électronique wykorzystuje cztery mechanizmy:

1. Przewodnictwo kostne: wibrator umieszczony na szczycie czaszki przekazuje dźwięki bezpośrednio do ucha wewnętrznego.
2. Filtry elektroniczne: naprzemiennie podają dźwięki bogate w wysokie częstotliwości i dźwięki filtrowane, ćwicząc mięśnie ucha środkowego.
3. Lateralizacja: sprzyja słuchaniu prawym uchem, najskuteczniejszym dla języka.
4. Kontrola natężenia: dynamiczna zmienność głośności, by utrzymać uwagę.

Źródło: Billie M. Thompson, Ph.D., RCTC, „The Tomatis Method, Listening Test, and Electronic Ear", Ricochet, International Journal of Tomatis Method Research, Vol. 1, No. 1, maj 2004. Wersja rozszerzona posłowia do angielskiego tłumaczenia The Ear and Language Alfreda A. Tomatisa (1996).